Buenos Aires

In de schaduw van de dictatuur (Buenos Aires 1989)

In de schaduw van de dictatuur (Buenos Aires)

Buenos Aires 1989

Buenos Aires #wildprjects
Avenada 9 de Julio / altijd spannend om heelhuids over te steken

Bij mijn aankomst laat in de avond in Buenos Aires (ik kwam met het vliegtuig uit Salta) wordt me duidelijk dat er iets ernstigs is gebeurd. Mijn vrienden zitten, voor zover er elektriciteit was, de hele dag al aan de radio gekluisterd. In de volgende drie dagen wordt het drama bij stukjes en beetjes bekend. Alsof het drama in scenario was gezet.

De volgende ochtend na mijn terugkeer naar Buenos Aires zijn de kranten op straat al vroeg uitverkocht. Vriend Z vraagt daarom aan de krantenverkoper wat er in ‘Pagina Z’ staat (blijkbaar vertrouwt hij  de krantenman, want in de tijd van de dictatuur was je daar niet zeker van). Inderdaad, de man vertelt het nieuws en er ontspint zich een heftige discussie. Een oude man bemoeit zich ermee en zegt fel: ‘ze moeten die lui met een vliegtuig plat bombarderen’. Dat soort opmerkingen heb ik ook wel eens gehoord in Nederland, denk ik bij mijzelf. In deze dagen zijn de krantenverkopers zo’n beetje de belangrijkste figuren in Buenos Aires. Ook schoenpoetsers met een radio mogen zich verheugen in een grote belangstelling van de passanten, die om het laatste nieuws vragen. In winkels wordt ook heftig gediscussieerd. Wat er precies is gebeurd, is nog niemand duidelijk. Daarom heeft iedereen wel een eigen theorie. Ik betrap mezelf erop dat ik denk dat Argentijnen goed zijn in het bedenken van complotten.

Buenos Aires #wildprjects
in rustige tijden is Buenos Aires een prachtige stad – een beetje Parijs, Madrid, Barcelona
Angst om opgepakt te worden

Langzaam wordt duidelijk dat het leger een grote slag heeft geslagen. De schaduw van de dictatuur valt over de stad. Ik zie vrienden opeens weer kaartjes kopen voor de trein. Angst om voor zoiets onbenulligs opgepakt te worden? De volgende dagen worden de feiten, vooral voor ‘links’, steeds verontrustender. Er heerst groot onbegrip en verbazing over de actie en de motieven van de mensenrechten activisten.In de pers geen spoortje van kritiek over het keiharde optreden van politiek, politie en leger. Had het niet wat minder bloedig gekund? Toch wordt het leger beloond met een salarisverhoging. Maar de afkeuring over deze onzinnige actie onder de bevolking is dan ook groot.

De president buigt het hoofd voor de generaal

Het wordt al snel duidelijk wie de helden zijn. Een foto in een krant verbeeldt de tragedie. Het is president Alfonsin die de hoogste legerchef met gebogen hoofd een hand geeft.

In de schaduw van de dictatuur #wildprojects
Uit een krant gescheurde foto van president Alfonsin en een generaal
Wat gebeurde er in 1989 in Buenos Aires?

In januari 1989 bezet een groep advocaten en activisten een legerbasis in Buenos Aires. Het was een wanhoopsdaad omdat de politiek en Alfonsin geen maatregelen namen tegen de militairen en de beulen die tienduizenden Argentijnen tijdens de vuile oorlog hebben vermoord. Zij hadden de legerbasis bezet om te kunnen  onderhandelen maar na een paar dagen greep het leger keihard in. Puur bloedvergieten. Ik meen me te herinneren dat slechts één persoon niet werd gedood. Ik voelde in die dagen de angst van de dictatuur omdat de mensen vreesden dat de militairen weer een staatsgreep zouden kunnen plegen. Iedereen was bang. Het voelde alsof de schaduw van de dictatuur weer over de stad viel.

Een maand eerder

Eerder in de maand was ik al in Buenos Aires. Ik vond het een super relaxte stad met fantastische restaurants. In het centrum was het in de late avond nog heel relaxed op straat. Je kon met iedereen een praatje maken. De hectiek van de stad was vooral rond het centrum met de stromen bussen en taxi’s naar de buiten- en sloppenwijken. Ook mijn bezoek aan Cafayate in de Andes was bijzonder. De weg van Salta naar Cafayte met de bus over een brede piste was adembenemend.

Cafayate #wildprojects
route over de piste van Salta naar Cafayate
Cafayate #wildprojects
de entree van de bodegas Etchard

De stad Cafayate is het hart van Argentinië’s witte wijnstreek.  Ik ontmoette Dolores en zij heeft mij meegenomen naar de beroemde bodega Etchard waar ik heb gesproken met de voorman. En zo zag het ‘leven’ er in deze mooie stad uit.

antoonio in Cafayate #wildprojects
met mijn huurauto……

de foto in de kop van deze pagina is van een demonstratie van de Madres van de Plaza de Mayo. De Dwaze Moeders (Asociación Madres de Plaza de MayoVereniging van Moeders van het Meiplein) is een groepering Buenos Aires witte sjaalvan Argentijnse moeders van desaparecidos, verdwenen personen. Volgens cijfers van de Argentijnse regering verdwenen onder de dictatuur van de militaire junta, die het land van 1976 tot 1983 bestuurde, 13.000 mensen. Mensenrechtenorganisaties houden het echter op 30.000 verdwijningen. De witte sjaal is het symbool dat de moeders droegen (foto hiernaast).

Lucy in de sky without diamonds – Lucia en el cielo de Huarás / Huaraz

Huaraz / Lima 1981

Het reisverhaal over Peru is gepubliceerd onder MEEST RECENTE BERICHTEN op de HOME page.

Hieronder een mooie opname van Eric Vaarzon Morel, gitaar met zang van Sinna.

 

Share

slimmer, creatiever, duurzamer organiseren