Tagarchief: 3D-printer

Slimme gemeenten faciliteren initiatieven van onderop

Slimme gemeenten faciliteren

Burgers en kleine bedrijven nemen steeds meer het heft in eigen handen. Ze wachten niet af tot de overheid met nieuwe beleidsinitiatieven komt, maar gaan zelf aan de slag. Dit zie je op grote schaal gebeuren in steden als New York, Kopenhagen, Berlijn en Amsterdam. Deze steden kennen al een lange geschiedenis van initiatieven van onderop. Wat begon met het kraken van leegstaande gebouwen wordt door de crisis beleid om leegstaande gebouwen opnieuw te gebruiken. De grootste broedplaats van Europa, het NDSM-terrein in Amsterdam-Noord werd decennia geleden gekraakt en is uitgegroeid tot een gewilde plek in Amsterdam. Bedrijven als Hema en VNU hebben er hun hoofdkantoren neergezet. In Amsterdam zijn tientallen broedplaatsen waar honderden kunstenaars en creatieve bedrijven relatief goedkope ruimten huren. In Eindhoven kun je in de Dutch Design Week zien waartoe kleine bedrijven in staat zijn. Onder de 200.000 bezoekers veel Chinezen en Japanners die met een videocamera’s de innovaties vastleggen. Een recente ontwikkeling is het creëren van tijdelijke functies op een lege plek of in een leeg gebouw. Gemeentebestuurders faciliteren dit omdat ze inzien dat tijdelijke projecten ook waarde opleveren.

Er zijn ook steden waar deze ontwikkeling van onderop, ook wel DIY (do it yourself) genoemd, nog nauwelijks van de grond komt. Wonen daar te weinig actieve kunstenaars en creatieve ondernemers? Of zijn er geen broedplaatsen en lege gebouwen? Zijn de huren te hoog? Of te weinig hoogopgeleide inwoners met een creatieve en technische opleiding? Een ding is duidelijk: steden met veel broedplaatsen hebben bijna altijd een (technische) universiteit en een kunst- en designacademie binnen de stadsgrenzen. In Amsterdam en Eindhoven wonen bovendien veel creatieven en jonge designers en technici uit andere steden en landen.

Almere, een relatief jonge stad zonder oude, industriële gebouwen, heeft nog weinig broedplaatsen. Dit kan een hindernis zijn voor creatieve burgers en zzp’ers om samen aan de slag te gaan. Almere kampt bovendien met een braindrain omdat jonge Almeerders in andere steden studeren en daar meestal blijven wonen en werken. Misschien zijn deze jongeren te verleiden door ze een plek aan te bieden in een bruisende broedplaats.

In steden als New York, Berlijn,  Amsterdam en Eindhoven ontstaat in de oude stad de nieuwe stad. In verlaten industriële gebouwen ontwikkelen kunstenaars, architecten, creatieve academici en zzp’ers nieuwe producten. Met laser cutters en 3D printers fabriceren ze unieke, eenmalige  producten. In deze steden is een nieuwe industriële revolutie begonnen die de industrie weer terugbrengt naar de stad.

Afschaffen zelfstandigenaftrek is onverstandige besluit

Gemeenten gaan een moeilijke tijd tegemoet. Uit onderzoek van COELO blijkt dat in 2017 een gat gaapt van 6 miljard euro tussen de verwachte inkomsten en uitgaven van gemeenten. Anders dan de rijksoverheid moeten gemeenten een sluitende begroting maken. Dit betekent dat forse ingrepen onvermijdelijk zijn. De financiële problemen dreigen voor gemeenten nog groter te worden. Het kabinet Rutte II wil namelijk de zelfstandigenaftrek beëindigen. Veel creatieven zijn zzp’er. Een gemiddelde ondernemer verdient € 26.460,- en dit is minder dan modaal (bron: EIM). Als het kabinet vasthoudt aan deze bezuiniging dan betekent dit een inkomensverlies van rond de € 2.700,- per jaar. Voor starters is dit zelfs zo’n € 3.500,-. De zelfstandigenaftrek zorgt ervoor dat ondernemers die ca. € 20.000 per jaar verdienen het financieel nog redden. Ondernemers die € 60.000 verdienen, worden bevoordeeld omdat zij gebruik kunnen maken van fiscaal aftrekbare zaken zoals een auto van de zaak, arbeidsongeschiktheidsverzekering en pensioenopbouw. Afschaf van zelfstandigenaftrek voor zzp’ers  die rond de € 20.000,- per jaar verdienen kan de genadeklap betekenen. Volgens onderzoek kan dat 50% van de creatieve bedrijfjes de kop kosten (bron: de Volkskrant). Zij zullen dan een beroep op bijstand moeten doen. terecht te komen. De rekening komt dan op het bord van de lokale overheid. Gemeenten doen er daarom verstandig aan om zzp’ers te faciliteren en ondersteunen.

Nog meer Blokkers?

Er zijn gemeenten die handelen alsof er geen banken-, huizen-, en eurocrisis is. Ze zijn vooral bezig met weer een nieuw winkelcentrum en het binnenhalen van de zoveelste Blokker. Gelukkig zijn er ook steden die kunstenaars, industrieel ontwerpers, creatieve bedrijven en zzp’ers helpen met het beschikbaar stellen van leegstaande gebouwen. Met relatief goedkope huren werken creatieven en kleine bedrijven in voormalige industriële gebouwen. Het creëren van maatschappelijke meerwaarde speelt zich af in het gebied tussen vrije kunst en techniek. Met computergestuurde machines zoals 3D printers ontstaat een nieuwe, stedelijke industrie.

Voor lichtpuntjes in de economie en samenleving moeten we niet op het Binnenhof in Den Haag zijn maar lokaal in Nederland. Steeds meer burgers en kleine bedrijven nemen het heft in eigen handen. Dit zie je vooral in omgevingen waar creatieven en hoogopgeleide mensen elkaar gemakkelijk kunnen ontmoeten. Politici en ambtenaren kunnen de doorslag geven of de initiatieven van onderop succes hebben. Niet door het geven van subsidie maar door leegstaande gebouwen beschikbaar te stellen. Ook woningbouwcorporaties dragen bij aan het succes hiervan. Vaak zie je dat bestuurders eerst initiatieven op een bepaalde plek gedogen en daarna gaan ondersteunen. Het gaat vaak niet zonder slag of stoot. Het komt voor dat een wethouder goedkeuring verleent maar dat de ambtenaren niet willen uitvoeren. Het gebeurt ook andersom. Ambtenaren die het wel zien zitten maar bestuurders vasthouden aan klassiek beleid.

Voorbeelden voor initiatieven van onderop zijn:

  • Burgerinitiatieven zoals energie coöperaties, pop-up activiteiten, buurtactiviteiten, e.d.
  • Oprichten van zorgbedrijven zonder managers
  • zzp’ers die samen werken om nieuwe producten te ontwikkelen
  • Innovatieve en creatieve projectorganisaties zoals Mediamatic, Pakhuis de Zwijger en Dutch Design Week die innovatie bevorderen
  • Het beschikbaar stellen van computergestuurde machines zoals laser cutters en 3D printers waardoor zzp’ers gebruik kunnen maken van geavanceerde machines

Doorslaggevend voor innovatie en economische succes van onderop is de beschikbaarheid over goedkope ateliers, werkplaatsen en kantoren waar verschillende disciplines met elkaar kunnen experimenteren en samenwerken.

Amsterdam Maker Festival

We staan aan het begin van een revolutionaire nieuwe manier van produceren. Met de hulp van nieuwe middelen als 3D-printers, plasmasnijders, techstoffen, open source elektronica en ingenieuze powertools kun je alles maken wat je bedenkt. Of je nu kok bent of techneut, mode-ontwerper of kunstenaar. Makers bepalen hoe de wereld er uit ziet. Makers zijn het levende bewijs dat maken leuk en nuttig is. Makers zijn van alle leeftijden en komen overal vandaan. Overal in de wereld komen nu onafhankelijke en community-driven Maker Festivals of Maker Fairs op. De ‘Maker Movement’ heeft nu ook Nederland bereikt. In Nederland zijn er (of zijn er serieuze plannen voor) Maker Festivals in Groningen, Twente, Limburg en Amsterdam. Het Amsterdam Maker Festival werkt nauw samen met deze andere festival en initiatieven.

De nieuwe ‘maak’plaats iFabrica

In het oude Stork-gebouw in Amsterdam-Noord is iFabrica gevestigd. Dit is een open werkplaats en atelier voor kleine ondernemers, creatievelingen, hobbyisten en studenten met apparatuur en materialen die zij in hun eentje nooit zouden kunnen veroorloven. In de ruimtes van iFabrica staan professionele machines en gereedschappen voor de bewerking van onder andere hout, metaal, kunststof en textiel. Paradepaardjes zijn natuurlijk de 3D-printers en de CNC-gestuurde machines zoals houtfrees- plasma- en lasersnijders. Maar iFabrica heeft ook alle vertrouwde classics in huis; van draaibanken tot naaimachines en handgereedschap. Omdat er een grote diversiteit aan makers in iFabrica aan het werk is, inspireren en helpen zij elkaar en kan iFabrica uitgroeien tot een community van makers. In de werkplaats (zie foto) wordt gewerkt aan de renovatie van een ‘antieke’ inpakmachine voor chocolade repen.

wild projects

De nieuwe maakindustrie In de voormalige Stork fabriek aan het IJ (foto tj 2013)

In de broed- en maakplaatsen begint de nieuwe industriële revolutie

In Amsterdam, Eindhoven, Rotterdam en Utrecht zijn vele tientallen broedplaatsen boordevol kunstenaars en zzp’ers die maatschappelijke waarde creëren. In de steden met veel broedplaatsen ontstaan nieuwe thematische broedplaatsen. Zoals het oude Shell lab in Amsterdam-Noord dat zich gaat richten op multimedia en gaming bedrijven. In New York en Eindhoven zijn leegstaande gebouwen ingericht als ‘maak’plaatsen met 3-D printers. De 3D printers in de Eindhovense maakfabriek worden gebruikt voor het printen van complexe producten voor ASML en Philips. Deze grote bedrijven profiteren van de innovatieve houding van kunstenaar en designers die de 3D printers in de afgelopen jaren hebben ontwikkeld. Een Nederlands bedrijf is een van de marktleiders in de wereld voor de verkoop van betaalbare 3D printers.

In Amsterdam heeft iFabrica onlangs een oude Stork-fabriek ingericht met computergestuurde machines voor mensen die iets willen maken. Een ander opvallend aspect is dat nieuwe broedplaatsen kunstenaars en bedrijven selecteren op hun houding om samen te werken. Als je alleen je eigen ding wil doen is er geen plaats voor je in het gebouw. Dit beleid is een gevolg van de ervaring dat nieuwe bedrijven vooral combinaties zijn van creativiteit en het verbinden van verschillende disciplines. Zo experimenteren microbiologen en architecten met nieuwe, duurzame materialen in de Van Genthallen van Mediamatic. En wat te denken van een Amsterdams architectenbureau dat een compleet huis met een 3D-printer bouwt. Deze initiatieven zijn mogelijk omdat gemeenten en andere partijen zorgen dat creatieve, ondernemende mensen aan de slag kunnen in gebouwen met relatief lage huren. Slimme gemeenten faciliteren initiatieven van onderop al is het alleen maar om een nieuwe financiële tegenvaller te voorkomen.

Share

Arabische schatten opnieuw geconstrueerd

Arabische schatten in de architectuur in Granada, Sevilla en Codoba zijn een bron van inspiratie voor de wild art tour. Op basis van een foto van een plafonddecoratie uit de 18e eeuw die ik aantrof in het boek Escher & schatten uit de islam heb ik met een (uren) puzzelen een reconstructie van dit werk gemaakt met Powerpoint en deze daarna ingekleurd met Gimp (zie hieronder).

Geometrische patronen
wild_projects_logo_geometrische_patronen
logo van wild projects met geo-patroon op de achtergrond

De plafonddecoratie is afkomstig uit het huis van een familie in de Turkse stad Bursa. Het patroon bestaat uit overlappende cirkels die in alle richtingen doorgaan. Dit wekt de suggestie van oneindigheid. Ik vermoed dat deze versiering van het plafond de oneindigheid van het heelal symboliseert. Tegelijkertijd zitten er ook verticale lijnen en diagonale rasters in het patroon. Verder zijn er zoals zo vaak in de geometrische patronen in de Moorse architectuur ook sterren te zien of bloemen. Met de 1000-den jaren oude geometrische technieken uit de Arabische wereld zijn grote variaties aan patronen mogelijk.

Ik ontwerp ze in het kader van de wild art tour en ben aan het onderzoeken of ze met laser cutters en 3D-printers gemaakt kunnen worden.

wild art tour
reconstructie van een plafonddecoratie uit Bursa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

De tentoonstelling Escher meets Islamic art was te zien in het Tropenmuseum. http://tropenmuseum.nl/-/MUS/80781/Tropenmuseum/Tentoonstellingen/EscherMeetsIslamicArt

Share

3D printing, een goddelijke techniek

3D printing zorgt voor een ongekende scheppende kracht van de mens. Wij zijn in staat om met een 3D printer een kopie op maat van ons eigen lichaam te maken. Kunnen we daarmee de 3D printer beschouwen als een goddelijke techniek? Als de kunstschilders en beeldhouwers in de 15e eeuw een 3D printer hadden gehad dan had men dat beschouwd als de hand van God. Tijdens de Renaissance was de opvatting dat de scheppende en creatieve kracht van een kunstenaar van Gods hand kwam. Albrecht Dürer was één van de eerste

zelfportret van en door Albrecht Dürer (bron: Wikipedia)

kunstenaars die zichzelf portretteerde op 28-jarige leeftijd, 1500. Albrecht Dürer (1471-1528) was een Hongaars-Duits kunstschilder, tekenaar en maker van kopergravures. Hij reisde veel, ook naar de Nederlanden, maar vooral naar Italië op zoek naar beelden van de renaissance. Overtuigd door het Italiaanse humanisme van Michelangelo en Dante had hij de moed zichzelf in een frontale zelfverzekerde pose op een doek te plaatsen. Met olieverf op een houten paneel presenteert Dürer zichzelf monumentaal als een afbeelding van Christus.

Op de afbeelding zien we hem frontaal afgebeeld. In een houding die gangbaar was voor afbeeldingen van koningen en Christus. Dürer verwijst hiermee naar de opvatting uit de Renaissance dat de scheppende en creatieve kracht van een kunstenaar van Gods hand kwam. Op het schilderij staat een Latijnse inscriptie dat kan worden vertaald als

Ik, Alfred Dürer uit Neurenberg schilder mijzelf in eeuwigdurende kleuren op de leeftijd van 28 jaar.

Albrecht Dürer gebruikte een spiegel om zijn zelfportret te maken. Als hij een 3D printer zou hebben gehad zou hij ongetwijfeld een 3D beeld van zich zelf hebben gemaakt. Anno 2013 gebruikt de beeldhouwer Caspar Berger een 3D printer om afgietsels van zich zelf te maken. Hij haalt zijn inspiratie uit de Italiaanse renaissance en transformeert deze naar het heden. Dit doet hij met figuratieve beelden die een eigentijdse interpretatie geven van klassieke thema’s. In zijn werk staat de relatie tussen binnenkant en buitenkant centraal. Hij geeft zijn ideeën vorm met siliconen afgietsels van zijn eigen lichaam die hij vervolgens giet in brons, zilver en goud. Door de liefde voor de Renaissance en het maken van beelden van het eigen lichaam kun je een parallel trekken tussen het werk van Albrecht Dürer en Caspar Berger.

Berger maakt series zelfportretten. Dit is in de geschiedenis van de beeldhouwkunst altijd een zeldzaamheid geweest. Schilders gebruikten een spiegel voor een zelfportret. Maar een beeldhouder had geen middelen om een driedimensionaal beeld van zich zelf te maken. Met de komst van de 3D scan en printer is een nieuwe tijd aangebroken in de geschiedenis van de kunst.  Voor het werk Skeleton liet Caspar Berger een CT-scan van zijn lichaam maken waardoor een zeer precieze kopie van zijn skelet ontstond.

wild art tour
schedel van Caspar Berger (zilver, 3D printer)

Met een 3D printer produceerde Berger zijn eigen  zilveren schedel (zie afbeelding hiernaast).

Op de schedel heeft hij in navolging van Albrecht Dürer gegraveerd:

I, Caspar Berger of Amsterdam, copied my skull thus in immortal silver at the age of forty-seven years.

De video laat zien hoe Berger te werk gaat.

 

 

Share

3D printer op het slagveld

Het Amerikaanse leger heeft in juli 2012 een 3D printer naar Afghanistan verscheept. Met deze printer kunnen soldaten onderdelen van aluminium, plastic en staal printen. Met als gevolg een enorme tijdwinst, want de ‘fabriek’ gaat mee naar de frontlinie. Een kleine printer kan mee in de rugzak van een soldaat en een grote printer in een legertruck. The Future Warfare centre in Alabama heeft de 3D printers ontwikkeld.

Obama heeft vlak voor zijn verkiezing een subsidie van 30 miljoen dollar goed gekeurd voor het uitvoeren van onderzoek naar massa-productie met 3D printers. De subsidie gaat naar een nationaal 3D printing centrum in Ohio (The National Additive Manufacturing Innovation Institute is part of a military-led public-private partnership to research the possibilities of mass-producing machine parts).

Misbruik

De revolutie op het gebied van 3D printing kan overigens ook voor hele nare verrassingen gaan zorgen. In de V.S. zijn al digitale ontwerpen beschikbaar waarmee burgers met de 3D-thuisprinter onderdelen van een wapen printen en in elkaar zetten.

Bron http://www.dezeen.com

Uit hetzelfde blad ook een bericht over 3D in de bouw. Architect Brian Peters maakt met een 3D printer keramische stenen voor het bouwen van architecturale structuren. Aardig is te melden dat hij werkt in de voormalige textielfabriek de Schellensfabriek in Eindhoven. Meer 3D producten zijn te vinden op www.freedomofcreation.com.

Volgende blogs over 3D printers gaan over het printen van voedsel en in de verre toekomst van organen.

Share

Amsterdam aktief met 3D-printing (2)

Eerder schreef ik over 3D printing op de Duch Design Week en de plannen in New York voor een 3D printing fabriek, maar schreef niet dat ook in Amsterdam al veel op dit gebied gebeurt. Op Picnic dit jaar was al veel aandacht voor 3D printing. Het artikel ‘Nieuwe fiets? Control-P’ in De Vokskrant van 16 november 2012 geeft een voorbeeld van de Kamermaker. Dit is een verrijdbare container waarin met een grote 3D printer voor het printen van elementen met een omvang van 2 bij 3,5 meter! Met deze enorme grote printer kunnen muren, trappen en deuren worden gebouwd (zie video hieronder). Het architectenbureau Stone Spray ontwikkelt een manier om met een rijdende robotarm verschillende vormen met zand en bindmiddel te printen. Interessant is dat de traditionele bouwsector door de crisis in grote problemen verkeerd maar dat de volgende industriële revolutie met 3D printing in de steigers staat. Misschien een beetje ver gezocht maar we zien hier ook de theorie van de dissipatieve structuren van Prigogine in de praktijk (zie ‘jansen op de boekenplank’ op deze website).

Lees verder op www.kamermaker.com en www.stonespray.com

Share

De fabriek van de toekomst midden in de stad (1)

Terwijl in Eindhoven de Dutch Design Week op zaterdag 20 oktober van start ging werd in New York The Factory of the Future geopend. Nu zult u zich afvragen wat de gebeurtenissen in Eindhoven en New York met elkaar te maken hebben.  ‘Veel’,  kan ik u vertellen. In Eindhoven – op de Dutch Design Week – zijn al enkele jaren sieraden en andere gebruiksvoorwerpen te zien die met 3D printers zijn gemaakt. Op de Dutch Design Week van dit jaar zijn ook kopjes van porselein en bestek van metaal uit de printers te bewonderen. Veel van deze producten komen uit de printers van Shapeways. Dit bedrijf, dat in Eindhoven begon en tegenwoordig in New York opereert, gaat in een hal op Long Island City met tientallen 3D printers zo’n 5 miljoen gebruiksobjecten fabriceren (bron: de Volkskrant 21-10-2012). Zoals sieraden, lampenkappen, auto-onderdelen, en zelfs delen van landingsgestellen voor vliegtuigen. Met 3D printers kan de VS een deel van zijn producten zelf fabriceren in plaats van deze te importeren.

Met 3D printing is het mogelijk om unieke ontwerpen eenmalig of in serie te produceren. In de jaren negentig werd dit ook wel massa-individualisering genoemd. Toen was er nog geen 3D printer en was deze vorm van productie nog maar beperkt mogelijk. Nu lijkt de droom uit te komen. Je kunt je eigen bestek ontwerpen, digitaliseren en printen. In de printer wordt het digitale ontwerp met dunne laagjes roestvrijstaal, zilver, glas, kunststof of porselein in een fysiek object opgebouwd. Daarmee kunnen zeer ingewikkelde vormen worden gerealiseerd. Niet alleen kleine objecten, zoals sieraden of mondimplantaten en kunstkaken op maat, maar bijvoorbeeld ook grote voorwerpen als stoelzittingen.

Shapeways heeft al een miljoen objecten voor klanten geprint. Het bedrijf werkt met meer dan 6000 onafhankelijke ontwerpers, die hun ontwerpen verkopen via de online marktplaats. In principe kan iedereen met een laptop zijn eigen producten fabriceren. Daarmee keert de productie terug naar de steden waar het ooit begon in ambachtelijke werkplaatsen.

3D printing is een revolutionaire stap die grote gevolgen heeft voor onze manier van produceren en vooral voor de locatie waar geproduceerd kan worden.

Voordelen: geen voorraden meer van bijv. onderdelen omdat bij een bestelling direct wordt geproduceerd; minder transport als 3D printers in de buurt staan; duurzamer, want minder grondstoffen nodig en minder transport. Nadelen: minder arbeid en vakmanschap nodig voor het produceren van objecten en onderdelen; op lange termijn ook minder gunstig voor lage lonenlanden.

Share