Tagarchief: West Beat

Stedelijke vernieuwing in Amsterdam is nodig om problemen op te lossen

Stedelijke vernieuwing in Amsterdam en innovatieve stadsontwikkeling zijn nodig om de stad aan te passen aan ingrijpende veranderingen en om problemen zoals de woningnood aan te pakken. In dit artikel een analyse van de veranderingen in de stad en de wijze waarop nieuwbouwprojecten voorzien in de nieuwe wensen van bewoners en gebruikers van de stad. 

Toon Jansen – januari 2018

Inleiding

Woningnood, te weinig betaalbare woningen voor starters en middeninkomens, stijgende huizenprijzen, gentrificatie, vermogende huizenmelkers, woningonttrekking door airbnb, luchtvervuiling door verkeer en onveilige fietspaden zijn problemen die Amsterdam teisteren. Daarnaast zorgen globalisering, robotisering en flexibilisering van de arbeid voor ingrijpende veranderingen in het sociale leven van de stadsbewoners. Netwerken worden steeds belangrijker om werk te krijgen. Amsterdam is een magneet voor nieuwkomers, elk jaar meer dan 11.000. Het sociale leven vindt meer buitenshuis plaats. Het aantal evenementen groeit enorm en mensen bezoeken allerlei locaties om te ontmoeten en werken.

gentrificatie
Kopenhagen ‘yuppi raus’ foto nur18

Nieuwe publieke en commerciële functies faciliteren de veranderingen in het sociale leven. Bewoners zijn actiever geworden. Zij (de stadmakers) ondernemen veel initiatieven om de kwaliteit van hun leefomgeving en de stad te verbeteren. De concentratie van menselijke activiteiten is toegenomen. Alles bij elkaar zet dit grote druk op de fysieke ruimte en de eigenschappen van de stad. De stad moet zich voortdurend aanpassen. Hier en daar is te zien dat een nieuwe stad in de maak is.

Woningnood

Er zijn duizenden Amsterdammers die een woning zoeken en elke maand komen er nog eens duizend nieuwkomers bij. Woningen worden echter voor steeds meer mensen onbetaalbaar, mede omdat te weinig nieuwe woningen worden gebouwd. Vermogende Nederlanders kopen op grote schaal woningen die zij verhuren voor hoge huurprijzen. Hoe kunnen verpleegkundigen, onderwijzers, politieagenten en vuilnisophalers en mensen met een laag of gemiddeld inkomen dan nog aan woonruimte komen? Een goed functionerende stad heeft woningen nodig voor beroepen die fysiek in de stad aanwezig moeten zijn. Ook voor flexibele arbeidsrelaties is het belangrijk dicht bij werk te wonen. Extra reistijd en overvol openbaar vervoer is dan een extra last.

Fransje Sprunken van projectontwikkelaar VORM: De moderne stadsbewoner is veel meer buiten. Er is een grote groep die niet meer kookt, maar buiten de deur sport en eet. Daardoor kunnen de woningen kleiner worden. Appartementen van zo’n 30 m² zijn nu heel gewoon. Daar staat tegenover dat we grote dakterrassen of buitenruimtes creëren voor gemeenschappelijk gebruik, zodat je bij mooi weer niet altijd in het park hoeft te zitten. 

gentrificatie
in een park of langs een kade zoals in Kopenhagen (foto tj18)

De woningnood in Amsterdam wordt in grote mate veroorzaakt door het tekort aan sociale huurwoningen en betaalbare woningen van 60-100 m2 met een huur van tussen de 600 en 1200 euro per maand. Er zijn veel te weinig woningen voor gezinnen en voor de gentrifiers die gaan samenwonen en kinderen krijgen. Daarom vluchten zij de stad uit naar slaapsteden als Almere. Woningnood kan ook politieke gevolgen hebben, waarschuwt de voormalige hoogste ambtenaar in Engeland:

Housing crisis could push young voters to extremes, says former Whitehall chief Bob Kerslake. He says failure to provide cheap social housing may boost far right and the housing crisis ‘symbolises some of the big divisions in this country’. Bron: The Guardian Robert Booth 27 December 2017

Huurwoningen steeds vaker onbetaalbaar voor middeninkomens

Het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) schrijft in een studie: Voor huishoudens met middeninkomens is het steeds moeilijker om een betaalbare woning te huren. Een maandelijkse huur van €700 is al te hoog. De vrije huursector is vaak onbetaalbaar terwijl een sociale woning of koopwoning niet toegankelijk is voor de middeninkomens. Daar komt ook nog eens bij dat steeds meer mensen te weinig overhouden van hun besteedbaar inkomen als zij hun huur hebben betaald. Het deel dat arbeid krijgt in het nationaal inkomen is in de afgelopen decennia gedaald. Maar dit betekent niet dat er geen vraag is naar dure appartementen.

Wonen met veel witte wijn

Amsterdam heeft een behoorlijk aantal woontorens bij gekregen met dure appartementen en luxe penthouses. Een ‘verrijking’ voor de stad, mooie architectuur en van belang voor de economie en cultuur van de stad. De video hieronder maakt ‘reclame’ voor Bold, een nieuw appartementsgebouw op Overhoeks. Wonen met witte wijn? Er wordt nogal wat klare wijn geschonken in de video. Best grappig en het is ook een teken van de internationalisering van de stad.

Stedelijke vernieuwing in Amsterdam: voorbeelden van de ‘nieuwe’ stad in de maak

Hieronder volgt een aantal voorbeelden van projecten die laten zien dat nieuwe denkbeelden worden omgezet in stedelijke vernieuwing. Het eerste voorbeeld past bij de waarschuwing van Bob Kerslake over de woningnood in Engeland en komt uit Colombia.

1.    Sociaal Urbanisme in Medellín Colombia

Het op een sociale manier ontwikkelen van de stad heet in Medellín sociaal urbanisme. De term werd bedacht door Sergio Fajardo, burgemeester van 2004 tot 2007. Problemen met geweld en drugs zag hij niet als een eenzijdig veiligheidsprobleem dat moest worden opgelost door meer politie in te zetten, maar als symptomen van dieperliggende problemen die integraal moesten worden aangepakt. Hij zag een rechtstreeks verband tussen de twee grootste problemen in de stad: de extreme ongelijkheid en een cultuur van geweld. Alleen investeringen in onderwijs, mobiliteit en de leefomgeving konden naar zijn mening de vicieuze cirkel waarin Medellín zat doorbreken.

Architectuur heeft een belangrijke politieke boodschap. Als je in de armste wijken de mooiste gebouwen neerzet, geeft dat een gevoel van waardigheid.

Sergio Fajardo, voormalig burgemeester en zijn opvolgers, lieten scholen, bibliotheken en culturele centra bouwen in de meest kwetsbare en gewelddadige delen van de stad. Elektrische roltrappen en gondola’s werden aangelegd om de hooggelegen wijken met de stad in de vallei te verbinden. Ze geven toegang tot werk, studie en sociale contacten. Wijken die jaren verguisd en vergeten waren, hadden opeens de architectonische pareltjes van de stad en de en meest vooruitstrevende projecten. De inwoners voelden zich trots en gezien; niet in de laatste plaats doordat ze nauw bij de totstandkoming van de projecten worden betrokken en er zelf aan meewerken.

Bron: LOLA Landscape – Fabrications – contemparary urban metabolism / evolutionary urbanism and architecture

2.    Gebouw WEST BEAT met functies voor de buurt: 150 hoogwaardige woningen en op de begane grond werk-, cultuur- en ontmoetingsfuncties

Ontwikkelaar Lingotto en architect Studioninedots zijn geselecteerd om in Amsterdam Nieuw-West het nieuwbouwproject ‘West Beat’ te ontwikkelen. De gemeente Amsterdam koos voor het plan vanwege de indrukwekkende vormgeving in combinatie met een sterk programma. Het realiseren van een ‘wow-effect’ was een van de belangrijkste uitgangspunten in de tender voor de kavel.

West Beat wordt een multifunctioneel woon- en werkgebouw dat zal bestaan uit circa 150 hoogwaardige woningen, op de begane grond werk-, cultuur- en ontmoetingsfuncties en een ondergrondse parkeerkelder. Wethouder Grondzaken Eric van der Burg: “Het aantrekkelijk vormgegeven gebouw wordt een nieuwe hotspot op het gebied van cultuur, horeca en ontmoeten. West Beat vormt de ‘sprong over de ring’ als verbinding tussen het centrum en Nieuw-West. Het geeft een grote impuls aan de transformatie van de Lelylaan en maakt het een aantrekkelijke, levendige woonomgeving.”

wild projcts
Holzmarkt in Berlijn (foto tj17)

3.    Gebouw JONAS met 250 appartementen en in de plint kantoren, horeca, een filmzaal en een gemeenschappelijke huiskamer

Het plan Jonas, ontworpen door Orange Architects, refereert aan de legende ‘Jonas en de Walvis’. Het ontwerp is ruimtelijk en sculpturaal.

De binnenzijde is warm, gastvrij en spectaculair en geeft uitdrukking aan een modern en duurzaam gemeenschapsleven.

Aan de voorzijde van het gebouw ligt een openbaar plein dat wordt begrensd door een houten ‘rots’ met trappen. Deze rots, die tevens de ingang van de parkeergarage is, fungeert als driedimensionale speelplek en kan tevens dienst doen als tribune bij evenementen en voorstellingen. Het plein wordt voltooid met een informele groenplek en in de zomer een stadsstrand.

De ruggengraat van Jonas wordt gevormd door de ‘canyon’. Deze bijzondere ruimte verbindt alle programma’s. Overdag is de begane grond publiek toegankelijk. De bewoners van IJburg kunnen koffiedrinken in de ‘huiskamer’ of tot rust komen in ‘het bos’ achter in het gebouw. De rest van het gebouw is alleen toegankelijk voor de bewoners. Vanuit de huiskamer leidt een pad dwars door het gebouw naar het dak met een zonneterras. Verder zijn in het gebouw verschillende gemeenschappelijke ruimtes voor de bewoners opgenomen, zoal een bibliotheek, werkplek en logeerplek. Bron van deze tekst.

wild projects
Lissabon Expo ’98 (foto tj11)

4. Gebouw SLUISHUIS waar mensen ruimtes delen en dat door het ontwerp sociale ontmoeting en interactie bevordert

Het Sluishuis krijgt 380 energieneutrale koop- en huurappartementen en biedt ook ruimte aan horeca en varende woonschepen. Bij het ontwerp van het Sluishuis is volop rekening gehouden met de ligging aan het water zodat Amsterdammers daar straks kunnen sporten en ontspannen. Met het panoramadak en horecavoorzieningen wordt het Sluishuis een plek waar niet alleen IJburgers, maar ook voor mensen uit de hele stad.

Het Sluishuis wordt een gebouw met een natuurlijke overgang naar de meer kleinschalige bebouwing in de omgeving. Met zonlicht in de binnenhof van het gebouw en terraswoningen is het Sluishuis ontworpen met alle aspecten van het stedelijk leven, zegt een van de architecten, de Deen Bjarke Ingels. Bezoekers kunnen het dak beklimmen om te genieten van de panoramische uitzichten op het IJ. Het Sluishuis krijgt een grote open poort voor boten om het gebouw in te varen.
Het woningaanbod wordt zeer gevarieerd en geschikt voor verschillende doelgroepen, variërend van alleenstaanden tot meergeneratiegezinnen.

wild projects
de opening van het Coehoorn Park in Arnhem (foto tj15)

5. Het Bajes Kwartier, een nieuwe, autoluwe stadswijk met 1350 woningen

Op de plek van de Bijlmerbajes komt een nieuwe woonwijk het Bajes Kwartier met 1350 woningen. Eén van de zes gevangenistorens wordt omgebouwd tot ‘groene toren’. Het Rijksvastgoedbedrijf heeft het terrein van de Bijlmerbajes voor ruim 84 miljoen euro verkocht aan gebieds- en vastgoedontwikkelaar AM, onderdeel van BAM. Samen met AT Capital, Cairn en de ontwerpers OMA, Fabrications en Lola Landscape ontwikkelt AM er het Bajes Kwartier. Het is de eerste keer dat in Amsterdam een nieuwe stadswijk wordt ontworpen waar de voorbeelden die hierboven zijn beschreven organisch bij elkaar aansluiten. Het geplande aantal woningen valt wel wat tegen. Maar het kan wel eens een doorbraak betekenen voor toekomstige wijken.

In de enig overgebleven gevangenistoren komt ‘een verticaal park’ en stadslandbouw. Parkeren gaat ondergronds en de huizen krijgen geen aardgasaansluitingen. Het bestaande hoofdgebouw van de Bijlmerbajes wordt een ‘design cluster’ voor kunstenaars. Ook komen er horeca, een gezondheidscentrum en een school voor voortgezet onderwijs.

Volgens de plannen worden alle gebouwen energieneutraal. Het grootste deel van de energie komt van zonnepanelen en ingebouwde windturbines. Organisch afval uit de wijk wordt omgezet in elektriciteit. Bij het bouwen wordt 98 procent van het materiaal uit de gevangenis opnieuw gebruikt.

In het plan zijn 67 tuinen opgenomen voor groenten en fruit, plekken voor balsport, klimmen en fitness en voor watertuinen met riet en waterlelies waarin je kunt zwemmen.

De nieuwe wijk zal het eilandkarakter van de Bijlmer behouden. De verschillende tuinen en segmenten worden met elkaar verbonden door fiets en loopbruggen. De verschillende functies, wonen, werken, kunst, horeca, gezondheid en educatie, gaan zorgen voor een bruisende mix. Zo ontstaat volgens plan een groene wijk met een grootstedelijk karakter.

De voordelen van een groene omgeving zijn groot. Oppervlakten met planten zorgen voor verkoeling en voor een beter klimaat in woningen. Volgens experts hebben bomen, bloemen en planten een positief effect op de gezondheid van de mens. Ze dragen bij aan de leefbaarheid van een wijk en men gaat er zelfs beter door presteren.

met 3D printer gemaakt op Overhoeks (foto tj14)

6. Gebouw de Valley op de Zuidas

De afbeelding in de kop van dit artikel is van architectenbureau MVRDV van met name Winy Maas. Opdrachtgever voor het gebouw is OVG. De Valley wordt een mixed-use gebouw met woningen, kantoren, skybar, horeca, retail, ondergrondse parkeergarage en culturele voorzieningen. Landschapsarchitect Piet Oudolf heeft het ontwerp van de beplanting van de vallei en de terrassen gemaakt. Duurzaamheid en gezond werken en wonen staan centraal. De Valley zal voor een deel ook publiekelijk toegankelijk zijn met openbare ruimtes die dwars door en over het gebouw lopen. Volgens Winy Maas zal de tussenliggende vallei als een soort dorpsbrink fungeren.

De next step: kunnen we samen de woon-werkwijk van de toekomst bouwen?

Is het mogelijk om een CPO-wijk te bouwen? Op initiatief van (toekomstige) bewoners om samen een groene, interactieve woon-werkwijk in collectief particulier opdrachtgeverschap (CPO) te ontwikkelen? In samenwerking met gemeente, woningbouwcorporaties en ontwikkelaars met investeringen door pensioenfondsen? Meer lezen over Tulip City, de woon-werkwijk van de toekomst. sociale innovatie
Bronnen van dit artikel

Bij de afbeeldingen in dit artikel zijn de namen van de architectenbureau’s en andere betrokkenen gemeld. Indien er nog bronnen ontbreken dan graag een reactie plaatsen.

Share

Waardecreatie: wie profiteert?

Waardecreatie: wie profiteert?


Mooie, uitdagende architectuur kan een grote aantrekkingskracht hebben op mensen met creatieve beroepen. Zo lang de actieve bewoners ook eigenaar zijn van hun woning levert waardecreatie vooral voordeel voor henzelf op. Nadeel is dat nieuwkomers een (te) hoge prijs moeten betalen.

Maar je ziet ook het omgekeerde gebeuren. Een wijk die het niet zo goed doet, kan door de komst van creatieven opbloeien. Uit Amerikaans onderzoek blijkt dat het beter gaat met een wijk als er creatieven (gaan) wonen. Want zij nemen vaak initiatieven om hun buurt aantrekkelijker te maken. Door iets leuks op straat te doen, gaan mensen met elkaar communiceren en dit kan dan de aanleiding zijn voor anderen om ook iets te doen.

De inspanningen van creatieven zie je ook terug in de bestaande wijken van onze grote steden. Wijken gaan bloeien door de grote instroom van jonge bewoners, de creatieven en stadmakers die allerlei initiatieven nemen, sociale ondernemingen starten en publieke ontmoetingsruimtes creëren. Na een tijdje wordt zo’n wijk hip en neemt de interesse van de vastgoedsector toe. De prijzen van huren en woningen stijgen.  Maar dit proces van gentrificatie is vooral in het voordeel van banken, gemeente en vastgoedsector. (1)

 

Gecreëerde waarde verdwijnt in de verkeerde zakken

Creatieven en stadmakers creëren  waarde in buurten van steden. Dit levert mooie projecten op, contacten, leefbaarheid, experimenten, je leert organiseren, etc. Maar de energie die zij in buurten steken, kan ook nadelig uitpakken. Omdat een buurt leefbaarder en aantrekkelijker is geworden, stijgen de huren en de prijzen van woningen. De maatschappelijke waarde die zij met hun initiatieven hebben gecreëerd, verdwijnt in de zakken van banken en de verhuurders en verkopers van woningen. Ook de gemeente profiteert want ontvangt een hogere WOZ-waarde.

De creëerde waarde wordt in feite niet eerlijk verdeeld. Zijn de mensen die het meeste energie en waarde hebben gestopt in een wijk uiteindelijk de verliezers? Of geeft het voldoening dat ze in ieder geval een leuke tijd hebben gehad? Je bent een verliezer als na verloop van tijd de huurprijs te hoog wordt voor je inkomen.

Dit is geen oproep aan de stadmakers om dan maar te stoppen met het nemen van initiatieven. Wel wordt het tijd om na te denken over wie nou eigenlijk zou moeten profiteren van de maatschappelijke waardecreatie. En vooral hoe we dat kunnen doen.

Waardecreatie: voorbeelden in wijken


‘Yuppenparadijs: hip en hoogopgeleid neemt Amsterdam over’

Zo luidde Het Parool de alarmbel op 15 februari 2015.  Uit het artikel komen de volgende stukken tekst:

De Van der Pekbuurt is één van die frontlinies van de zogenoemde gentrificatie, het proces van opwaardering dat zich vanaf de jaren zeventig vanuit de ooit verloederde Jordaan verspreidt over heel Amsterdam. Oude, sleetse buurten worden herontdekt, opgeknapt en ingenomen door nieuwe bewoners.

Hoogleraar sociologie Jan Rath van de Universiteit van Amsterdam: ‘Het gaat in veel opzichten ontzettend goed met Amsterdam. Het is een populaire stad met veel bedrijvigheid. Daardoor is de druk op de stad gigantisch.’

Die voorspoed is natuurlijk een goede zaak, benadrukt Rath, maar het succes heeft een keerzijde. ‘Het gemeentebestuur en de woningcorporaties zijn erop gericht de ‘betere’ mensen in de stad te faciliteren: de bewoners met een hogere opleiding, een hoger inkomen, een hogere WOZ-waarde en een smaak die overeenkomt met de smaak van de beslissers. Het is een ontwikkeling waar de mensen die niet hip, cool en hoogopgeleid zijn niet of nauwelijks van profiteren.’

Die laatste groep komt in toenemende mate in de knel, waarschuwt Rath, want ‘…. een stad heeft ook rafelwijken nodig. Wijken met een goedkope supermarkt en een goedkope drogist in plaats van alweer een taartenarchitect en een mineraalwaterspecialist.’

De keuze om de creatieve klasse ruim baan te geven, leidt volgens de socioloog ironisch genoeg op termijn tot een stad waar steeds minder ruimte is voor creativiteit. ‘Veel creatieven zijn vooral ambachtelijk bezig.

Zij huren een pand dat als gevolg van hun activiteiten enorm in waarde zal vermeerderen. Niet zij profiteren daarvan, maar de eigenaren van de panden.

De hipsters effenen het pad voor de miljonairs. Want die eigenaren zullen niet nalaten de huren te laten meegroeien met de populariteit van de buurt. Die wordt op den duur juist minder toegankelijk, ook voor de nieuwe creatievelingen.’

Het gevolg van die ontwikkeling is dat de succeslozen, zoals Rath ze omschrijft, langzaam maar zeker uit de stad worden verdreven. ‘Het is een beladen term geworden, maar de bestuurders bedrijven wel degelijk bevolkingspolitiek in de stad. Het heet officieel een zoektocht naar de juiste sociale mix in de wijk, maar het komt er per saldo vooral op neer dat het aantal woningen voor de mensen met de laagste inkomens steeds verder wordt verkleind. Die mensen worden in de komende jaren steeds verder in de richting van de uitgang gedreven, naar een goedkope woning in Purmerend of Almere.’

LEES het hele artikel in Het Parool.

BouwRai Filmwijk Almere


Hieronder een voorbeeld van een wijk waar de kwaliteit van de architectuur vanaf het begin creatieven heeft aangetrokken. Kan in Amsterdam waardecreatie in wijken leiden tot meer ongelijkheid, in de BouwRai Filmwijk in Almere ligt dat toch wat anders.

In 1992 werd de Filmwijk geopend, een zogenaamde BouwRai-wijk. Het was een ontdekkingsreis naar toekomstige woningbouw. Architecten zochten naar flexibiliteit en de mogelijkheid om hun ontwerpen te laten meegroeien met toekomstige maatschappelijke veranderingen. Dit was terug te zien in de indeling van de woningen. De Filmwijk kreeg internationale aandacht vooral van bezoekers uit Japan.

De wijk is gebouwd door architecten van naam, zoals Aldo van Eyck, Herman Hertzberger, Liesbeth van der Pol, Frits van Dongen, Sjoerd Soeters, Mecanoo en Benthem & Crouwel.

In de Filmwijk wonen veel creatieve mensen. Wie weet is er een relatie met de grensverleggende architectuur van die tijd. Voer voor architectuurpsychologen, tenminste als die bestaan.

Een bewoner schrijft vele jaren later over de zomer van 1992 het volgende:

Trots als we waren op ons nieuwe huis in de Filmwijk organiseerden mijn vrouw en ik in de zinderende nazomer van 1992 een groot feest. Een parade van creatieve én podiumkunsten. Passend bij al die unieke, fleurige en originele huizen van de BouwRai in dat jaar. Alle bewoners van ons huizenblok en vrienden en familie uit heel Nederland werden uitgenodigd. Het werd een feest dat tot in de nachtelijke uurtjes duurde.

 

Creatieve ‘doe het zelvers’

Bewoners van de Filmwijk zijn creatieve doe het zelvers op het gebied van kunst en cultuur. Er wordt heel wat afgeschilderd, niet alleen de huizen maar ook op schildersdoek, muziek gespeeld, geschreven en gezongen.

Sinds het begin van de wijk bestaat de Filmwijkkrant. Al 23 jaar schrijft een wisselend team van schrijvers/journalisten de krant die vier keer per jaar huis-aan-huis wordt verspreid in de Filmwijk. De schrijvers en de bezorgers zijn vrijwilligers uit de wijk. De krant heeft een professionele uiterlijk en staat vol met verhalen, nieuws, foto’s en vaste rubrieken. Een actueel thema is de ontwikkeling van de Floriade.

Een andere activiteit is het jaarlijks terugkerende Schrijversfestival. In november 2015 komen Redmond O’Hanlon, Nelleke Noordervliet, Ronald Giphart, Jan Terlouw, Wim Daniëls, Bert en Hannah Wagendorp en Artur Japin naar de Filmwijk. De schrijvers nemen plaats aan de keukentafel in evenzoveel woningen. Informatie over deze editie van het festival is terug te vinden op www.schrijversblock.nl.

Herman Brusselmans slaakte een diepe zucht nadat de derde sessie van het Schrijversblock, in een woning aan de Hollywoodlaan, er op zat.

“Pfff, dat is hard werken. Je verzorgt in feite in één keer drie optredens. Ik ben doodmoe. Maar dit is wel leuk om te doen”,

aldus de Gentenaar, die even daarvoor ruim een uur uit eigen werk had voorgedragen en vragen van belangstellenden beantwoord.

Hollywoodlaan_Filmwijk_2017
muziek in de binnentuin Hollywoodlaan Filmwijk sept. 2017 (foto tj 2017)

Metropoolregio Amsterdam: er staat veel op het spel

Amsterdam moet de komende 20 jaar 240.000 nieuwe woningen bouwen. Dit is bijna een niet voor te stellen opgave. De druk op Amsterdam neemt in de komende jaren geweldig toe. Dit heeft ook gevolgen voor de metropoolregio Amsterdam en dus ook voor de omliggende gemeenten. Naast de enorme bouwopgave worden ook de eisen op het gebied van energie, water(opvang), technologie, voedselvoorziening, transport en mobiliteit alsmaar hoger. Integrale gebiedsontwikkeling zal voor passende, duurzame en leefbare oplossingen voor die uitdagingen moeten zorgen.

 

Een van de vragen is hoe we aantrekkelijke en ecologisch efficiënte woon- en werkgebieden met een mix aan functies kunnen ontwikkelen die bovendien in staat zijn om mee te veranderen. Hoe vergroten we de veerkracht van de stedelijke gebieden en wat is daarvoor nodig? Almere heeft ‘een probleem’ omdat de stad is gebaseerd op extreme functiescheiding terwijl de moderne stad juist vraagt om functiemenging. Maar misschien willen Almeerders het liefst alles bij het ‘oude’ laten. De vraag is echter of Almeerders in de toekomst voldoende in staat zijn om te kunnen participeren in de steeds complexer wordende samenleving. Want je werk en je netwerk is steeds meer in de nabije omgeving waar je woont. De architectuur in Amsterdam past zich aan de nieuwe eisen, zoals bijvoorbeeld het gebouw West Beat (zie foto hierboven). In de ‘oude’ opvatting over wonen zijn gebouwen alleen voor de mensen die er wonen en hebben andere buurtbewoners er niets te zoeken.

waardecreatie is dat een gebouw niet alleen voor wonen is, maar ook een plek voor ontmoeting en verbinding

Nieuwe gebouwen hebben in de plint publiek toegankelijke ruimtes waardoor het gebouw iets toevoegt aan de omgeving. In nieuw te bouwen Sluisbuurt moeten projectontwikkelaars de plinten gedurende 10 jaar verhuren voor een betaalbare prijs. Dan kunnen sociale ondernemingen en publieke organisaties starten zodat er een leefbaar stadsdeel ontstaat.

De nieuwe stadsarchitectuur creëert gebouwen met waarde voor de hele buurt.


(1) er is een groot tekort aan studentenwoningen en huurwoningen met een prijs tussen de 600 en 1000 euro. Deskundigen spreken over een nieuwe woningnood in Amsterdam. Elke maand komen er 1000 nieuwe bewoners bij. Omdat er te weinig woningen zijn gebouwd is sprake van groeiende concurrentie op de woningmarkt. Hierdoor stijgen de huurprijzen snel (dit is ook een gevolg van het regeringsbeleid). Mensen met lage inkomens kunnen de hogere huren niet betalen en worden als het ware verbannen naar wijken buiten de ring. Het aantal te bouwen woningen wordt geschat op 240.000.

Share